SMD (Surface-Mount Device) - قطعه نصب سطحی
- تعریف کوتاه فنی
- SMD به قطعات الکترونیکی‌ای گفته می‌شود که برای نصب مستقیم روی سطح برد مدار چاپی (PCB) طراحی شده‌اند و نیازی به عبور پایه‌هایشان از سوراخ‌های برد ندارند. این قطعات با استفاده از پدهای مسی و لحیم‌کاری به PCB متصل می‌شوند.
- معادل فارسی
- قطعه نصب سطحی
- نام‌های دیگر
- Surface-Mounted Component، قطعه نصب سطحی، قطعه روکار
قطعه نصب سطحی؛ قطعه‌ای است که بدون نیاز معمول به سوراخ‌کاری برای پایه‌ها، روی سطح PCB نصب و لحیم می‌شود.
قطعات SMD در اندازه‌ها و پکیج‌های مختلفی تولید می‌شوند؛ از مقاومت‌ها و خازن‌های بسیار کوچک گرفته تا آی‌سی‌ها و ترانزیستورهای توان. مونتاژ آن‌ها معمولا با فناوری نصب سطحی (SMT) انجام می‌شود.
کاربرد
- ساخت بردهای الکترونیکی کوچک و فشرده
- تولید تجهیزات مخابراتی و پردازشی
- مونتاژ منابع تغذیه سوئیچینگ
- کاهش فضای اشغال‌شده توسط قطعات
- افزایش سرعت و خودکارسازی فرایند تولید انبوه
مثال
در یک برد منبع تغذیه سوئیچینگ، مقاومت‌های SMD، خازن‌های سرامیکی، دیودها و آی‌سی کنترلر روی سطح PCB نصب می‌شوند. این قطعات فضای کمی اشغال می‌کنند و امکان طراحی بردی فشرده و مناسب برای مونتاژ ماشینی را فراهم می‌کنند.
نکته طراحی PCB
در طراحی فوت‌پرینت قطعات SMD باید ابعاد پدها، فاصله قطعات و الزامات لحیم‌کاری مطابق دیتاشیت رعایت شود. برای قطعات توان بالا نیز سطح مس متصل به پد و مسیرهای انتقال حرارت اهمیت دارد. در قطعاتی مانند پکیج‌های QFN، طراحی صحیح پد حرارتی و ویاهای حرارتی می‌تواند به دفع بهتر گرما کمک کند.
اصطلاحات مرتبط
- SMT Surface-Mount Technology: فناوری نصب سطحی قطعات
- THT Through-Hole Technology: فناوری نصب قطعات پایه‌دار
- SMD Package پکیج قطعه نصب سطحی: شکل و ابعاد فیزیکی قطعه
- Footprint فوت‌پرینت: الگوی پدها و محل نصب قطعه روی PCB
- Reflow Soldering لحیم‌کاری بازروانی: روش رایج لحیم‌کاری قطعات SMD
- Pick and Place دستگاه جانمایی قطعات: دستگاهی برای قراردادن خودکار قطعات روی PCB